موضوعات امتحان شفاهی DTZ: درباره چه چیزهایی باید سخن بگویم؟

سه موضوع امتحان شفاهی DTZ

در امتحان شفاهی آزمون آلمانی برای مهاجران (DTZ) درباره سه موضوع ثابت صحبت می‌کنی. تو این امتحان را با دو نفر انجام می‌دهی، یعنی همراه با یک فرد دیگر. کل امتحان شفاهی حدود 16 دقیقه طول می‌کشد. اینجا این سه بخش است:

1. صحبت درباره خود (تو خود را معرفی می‌کنی)
2. توصیف یک تصویر و گفتن تجربیات خود
3. مشترکاً چیزی برنامه‌ریزی کردن (همراه با شریک خود)

خوب این است که: ساختار همیشه یکی است. تنها تصاویر دقیق و وظایف برنامه‌ریزی تغییر می‌کنند. اگر این سه بخش را خوب بشناسی و تمرین کنی، می‌دانی دقیقاً چه چیزی منتظرت است.

بخش 1: صحبت درباره خود

در بخش اول خود را معرفی می‌کنی. تو یک برگه با نقاط کلیدی دریافت می‌کنی. درباره این نقاط صحبت می‌کنی. نقاط کلیدی معمولی این‌اند:

• نام (نام شما چیست؟)
• منشأ (شما از کجا هستید؟)
• محل سکونت (حالا کجا سکونت دارید؟)
• شغل یا کار (شغل شما چیست؟)
• خانواده (آیا ازدواج کرده‌اید؟ آیا فرزندی دارید؟)
• زبان‌ها (چه زبان‌هایی صحبت می‌کنید؟)
• سرگرمی‌ها (در اوقات فراغت خود چه می‌کنید؟)

برای هر نقطه بهتر است دو جملهٔ بگویی. یک مثال: «نام من امیر است. من از سوریه هستم، اما من از سه سال پیش در هایل‌برون زندگی می‌کنم.» به این ترتیب نشان می‌دهی که می‌توانی آزادانه صحبت کنی و نه تنها کلمات جداگانه بگویی. بعد از این کسی که امتحان می‌دهد می‌تواند یک سؤال کوچک بپرسد.

بخش 2: توصیف یک تصویر

در بخش دوم یک عکس درباره یک موضوع روزمره دریافت می‌کنی. شریک شما یک تصویر دیگر دریافت می‌کند. شما به نوبت صحبت می‌کنید، هر کدام درباره تصویر خود. تو دو کار انجام می‌دهی:

1. تو آنچه را که روی تصویر می‌بینی توصیف می‌کنی. (کی آنجاست؟ آن افراد چه می‌کنند؟ آنها کجا هستند؟)
2. تو از تجربیات خود درباره موضوع می‌گویی. (آیا تو این را می‌شناسی؟ این در زندگی تو چگونه است؟)

موضوعات چیزهایی از زندگی روزمره‌اند، مثلاً خریدن، کار، خانواده، سلامت، سکونت، اوقات فراغت یا حمل و نقل. یک مثال: روی تصویر تو یک سوپرمارکت پر آدم می‌بینی. تو می‌گویی: «روی تصویر من افراد زیادی را در یک سوپرمارکت می‌بینم. آنها خریداری می‌کنند.» بعد از این تو می‌گویی: «من معمولاً شنبه‌ها خریداری می‌کنم. برای ما هم آن وقت خیلی شلوغ است.»

بخش 3: برنامه‌ریزی مشترک

بخش سوم یک گفتگو با شریک شما است. شما مشترکاً چیزی را برنامه‌ریزی می‌کنید. در این میان شما مثلاً همکار یا همسایه هستید. وظایف معمولی این‌اند:

• یک مراسم یا جشن سازمان دادن (مثلاً برای تولد)
• یک سفر یا سفرسازی برنامه‌ریزی کردن
• مشترکاً یک کادو خریدن
• کسی را در یک اسباب‌کشی یا تعمیر کمک کردن
• یک دیدار یا مهمانی آماده کردن

اینجا مهم است: تو نه تنها باید صحبت کنی، بلکه باید مشترکاً کار کنی. پیشنهاد خود را بده («ما می‌توانستیم کیک بپختیم.») و به ایده‌های شریک خود واکنش نشان بده («بله، ایده خوبی است!» یا «من فکر نمی‌کنم خوب است، چون…»). شما در انتها باید مشترکاً یک راه‌حل پیدا کنید. این کار تیمی در ارزیابی شمارده می‌شود.

چگونه امتحان شفاهی ارزیابی می‌شود؟

در صحبت کردن می‌توانی تا 30 نمره از 100 نمره کل امتحان DTZ را به دست بیاوری. کسانی که امتحان می‌دهند مثلاً ارزیابی می‌کنند:

• آیا تو وظیفه را انجام می‌دهی (آیا چیز صحیح درباره موضوع می‌گویی؟)
• تلفظ خود
• اینکه روانی چگونه صحبت می‌کنی
• گرامر و صحت خود
• واژگان خود

مهم این است که بدانی: DTZ امتحانی است با دو نتیجه ممکن. تو در نهایت یا سطح A2 یا سطح B1 را دریافت می‌کنی. برای بسیاری از راه‌ها، مثلاً شهروندی، معمولاً B1 استاندارد است. پس اگر کسی می‌خواهد B1 به دست بیاورد، باید در هر سه بخش صحبت کردن جملات کاملی بسازد و نه تنها کلمات جداگانه بگوید.

نکات برای آمادگی تو

• بخش 1 را از بر تمرین کن. معرفی تو هر بار تقریباً یکی است. جملات خود را یاد بگیر، بعد به امنیت شروع می‌کنی.
• جملات برای توصیف تصویر جمع کن. جملاتی مثل «روی تصویر من می‌بینم…» یا «در پس‌زمینه است…» می‌توانی همیشه بکار ببری.
• عبارات کلیدی برای برنامه‌ریزی یاد بگیر. مثلاً: «من پیشنهاد می‌کنم…»، «نظرت درباره… چیست؟»، «ما می‌توانستیم…».
• بلند صحبت کن و با یک فرد دیگر تمرین کن، چون امتحان با دو نفر است.

اگر می‌خواهی بطور سیستمی روی B1 یاد بگیری، یک دوره با ساختار واضح و تمرین صحبت واقعی به کمکت می‌آید. در دوره آنلاین V-IZ B1 تو با یک معلم واقعی و یک مربی هوش مصنوعی دقیقاً صحبت کردن، تلفظ و صحبت آزادانه‌ای را تمرین می‌کنی که در امتحان شفاهی DTZ نیاز داری. به این ترتیب تو آماده برای امتحان می‌روی و قبلاً تمام موضوعات دوره B1 را می‌شناسی.

نتیجه‌گیری

در امتحان شفاهی DTZ تو درباره سه موضوع ثابت صحبت می‌کنی: خود، یک تصویر با تجربیات خود و برنامه‌ریزی مشترک با شریک خود. ساختار هرگز تغییر نمی‌کند. کسی که این سه بخش را تمرین کند، جملات کاملی بسازد و عبارات کلیدی یاد بگیرد، می‌تواند به آرامی و با اطمینان برای امتحان برود و سطح B1 را به دست بیاورد.